บทที่ 151 จะไม่มีโอกาส

"ขอโทษหรอ?"

ธงชัยยืดเสียงออกมาอย่างมีนัยยะ สายตาจับจ้องมาที่เธออย่างไม่กะพริบ

กลิ่นเหล้ายังคงระเหยออกมาจากตัวเขา เม็ดกระดุมที่คอเสื้อเปิดค้างอยู่ครึ่งหนึ่ง ทำให้เขาดูเหลาะแหละไม่น่าไว้วางใจ

"ถ้าจะขอโทษ แค่พูดปากเปล่าคงไม่พอหรอกนะ"

ว่าแล้วเขาก็เอนตัวเข้าหาอรวรรณ

ระยะห่างระหว่างสองคนหดสั้นลงอย่างรวดเร...